(ما با كساني راحتر كنار مي آييم كه عزت نفس شان به اندازه ي عزت نفس ما باشد)

    هر چه عزت نفس ما سالم تر باشد به ديگران احترام بيشتري مي گذاريم و با آن ها برخورد بهتر و منصفانه تري مي كنيم. زيرا آنها را تهديدي عليه خود در نظر نمي گيريم. از اين كه بگذريم احترام گذاشتن به خود ،مقدمه و شرط لازم احترام گذاشتن به ديگران است با داشتن عزت نفس خوب و سالم بدخواه ديگران نمي شويم. ترس از مورد بي اعتنايي واقع شدن پيدا نمي كنيم ، نگران تحقير و خيانت نمي شويم. بر خلاف باورهاي رايج واقعيت اين است كه اشخاصي كه به احساس خود ارزشمندي رسيده اند با مهرباني ،سخاوت و تعاون اجتماعي بيشتري با ديگران برخورد مي كنند .

    (مانعي بر سر سعادت عاشقانه از اين هراس بزرگتر نيست كه خود را شايسته عشق ندانيم و بر اين اعتقاد باشيم كه جز رنج و محنت سرنوشتي انتظارمان را نمي كشد.)