ملايم سازي زباني- كه اشكال نامعمول در يادداشت‏هاي شخصي و نامه‏هاي نوشتاري به حساب مي‏آيند- نيز درون شبكه پديد آمده اند. ملايم ساز‏ها عبارت‏هاي كوتاهي هستند كه از آن‏ها براي نشان دادن اندكي شك و ترديد بهره مي‏گيريم تا خيلي خشن و جزم انديش به نظر نرسيم.

    از نظر آوائي مي‏توانيم زير و بم صدا در پايان جمله را طوري بالا ببريم كه عدم توافق (نا هم انديشي) به صورت پرسش در ذهن تداعي شود. عبارات خودماني "تو مي‏داني" و "گويا، احتمالا" باعث مي‏شود كه گفته‏ها كمتر قاطعانه و گستاخ وار جلوه كند. درجه نفوذ گفته‏اي مثل: "تو مي‏دوني، خب من پسري مثل اون رو دوست ندارم" كه از سوي دختر نوجواني گفته مي‏شود، نسبت به حالت غير ملايم آن "دوستش ندارم" پيچيده تر است. كوته نوشت‏هاي درون شبكه‏اي مانند (به باور اين حقير)IMHO  ، BTW (ضمنا) و FWIW (به هر قيمتي) جزئي از واژگان محسوب مي‏شود كه از آن‏هابراي ملايم سازي خشن گوئي (درشت گوئي) در پيام تايپي به گونه‏اي فراوان استفاده مي‏شود. در فراسوي دنياي پست الكترونيك، پاره‏اي از محيط‏هاي اينترنتي، ابزار‏هاي حتي مشخص تري دارند كه توان معنا رساني هيجاني_اجتماعي را به نقاب شخصيتي درون شبكه‏اي مي‏افزايند اين ابزار‏ها در جايگاه‏هاي اجتماع گرا، از ارزش فراواني برخوردار هستند.